امروز من از جانب کشوری سخن میگویم که مورد حملهای بدون دلیل قرار گرفته، نه فقط علیه نیروهای نظامی، بلکه علیه غیرنظامیان، کودکان و زیرساختهای سلامت. تنها چند روز پیش، مدرسهای در میناب هدف حمله قرار گرفت.
۱۶۸ دانشآموز و معلم پشت میزهایشان کشته شدند. اینها رزمنده نبودند؛ بلکه کودکانی بودند با آرزوهای بزرگ.
آمارها وحشتناک است: ۳۷۶ کودک زیر ۱۸ سال کشته و بیش از ۳۳ هزار غیرنظامی زخمی شدهاند؛ این گواه روشنی بر حملات بدون تمایز به اهداف غیرنظامی است. ۶۳ بیمارستان و ۱۹۵ مرکز وابسته به زیرساختهای سلامت آسیب دیده و ۲۷ نفر از کادر درمان کشته شدهاند.
اجازه دهید سخن دکتر تدروس، مدیرکل محترم سازمان بهداشت جهانی را یاد آور شوم که گفت:
